"یکی" می گفت : " هر وقت به تقاطع می رسی ، سرعتتو کم کن . ممکنه اونی که سر پائینیو ویراج می ده یه ناشی باشه مثل تو "
ناشی ؟!
مثل من!
*
من شدیداً احتیاج داره ...
به لمس کردن ِ ...
به تو ؟!!
نه / نه / اصلاً بهت نمی یاد دل تنگ بشی ...
ادای غریبه هارو در بیار / pls
||| در انتهای قهوه ات به من نگاه می کنی
به طالعت که می رسم؛مرا سیاه می کنی |||
Never mind /
*
هر روز که بر می گردی ؛ امیدوارم از چشمای فرو رفته و گونه های آفتاب سوخته ام بفهمی که ماجرا از چه قراره ...
" قراره از این به بعد ... "
/// بم می می می می می می ر می بم ر می ر ///
چی میگی تو ؟! به زبون اشاره حرف نزن . صدات خفه ست
*
می شنوی یا نه ؟!
{ بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه /
چون ... ! }
خسته شدم از این که هر روز خودمو رو آئینه یاد آوری کنم . بعد مچاله .
مستقیم توی سطل آشغال ...
||| در نفس های من صدا می زد
یک نفر ناله / یک نفر فریاد
از خودم در خودم وجودی هست
تف به این حس نحس بی بنیاد |||
چه خوب کردی !
*
مستقیم ؟!!
وایسا ... نه /
به روبه رو فکر کن ...
هی با توام ...
"" آخه…! ""
فاجعه اس / من طاقتشو دارم . اما بقیه چی ؟!!...
هیچ به این فکر کردی ؟
چجوری بگم بهت ...
... وایسا .
آخ / آخ / آخ
زمین می چرخه .
می چرخه .... می چرخه
[*
فرفره ؛ فرفره ... فرفره های رنگی /
به همه ی بچه های کوچه که با لب و لوچه ی آویزون نگا می کنن پزشو می دم .
بابام تازه خریدتش . دو تا فرفره و یه بوق جیغو بهش وصل کردم .
به نظرت ان قدر بزرگ شدم ؟!
ان قدر که پام به پدال برسه !/؟
نه / نه /
نه دختر جون . برگرد ...
*]
برگشت
همه چیز به وقتی که بودی/!؟ ... به صداهای تیز و رنگای محو
رفتی ؟!!!!
*
سطل اتاق پر شده از مچاله های من ؛
مچاله های تو ...
و ... دل تنگ می شود گاهی ... شعر /
دو جای پای محو روی پا دری
صدای چرخ کهنه ای/ تلق ، تلق
و انعکاس نور زرد بالغی
کنار پرده های نیمه شق و رق
به طبله های سقف خیره می شود
به این فضای گیر کرده در خودش
به ماورای فکرهای دوده ای
"کسی مرا اسیر کرده در خودش؟!"
شقیقه های پوک طرز ویژه ای
درون نبض درد وول می خورد
تفاله های چای سر کشیده اش
"که مرد من؛مرا عجول می خورد"
برای ترس های ثابتش کسی
شبیه یک فرشته با سه گوش کر
صدای سرفه در هلال گوش ها
صدای قطع ارتباطِ " یک نفر" ... !
لباس هاس تیره در نبود او
زنی که خسته رفت و روب می کند
بریده های مرز دار سایه اش
نشسته در کرج غروب می کند
...
و درک اجتماع زیر این صفت
زنی که خسته هم ....
لطفی / مینا
